Zwolnienie od podatku nieruchomości wpisanych do rejestru…

PNW-VII.310.1.2026 - Zwolnienie od podatku nieruchomości wpisanych do rejestru zabytków.

Interpretacja indywidualna

Prezydent Miasta Kielce działając na podstawie art. 14j § 1, art. 14c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622 ze zm. – zwanej dalej o.p.) w związku z art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 707 - zwanej dalej u.p.o.l.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 08.07.2026 r. złożonego przez X. (data wpływu do tut. Urzędu – 09.07.2026 r.) w sprawie wydania interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości, stwierdza:

w odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej zastosowania przepisów prawa podatkowego, że:

– stanowisko Wnioskodawcy, iż budynek wpisany do rejestru zabytków, niewykorzystywany na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiadający stosownego potwierdzenia organu ochrony zabytków dotyczącego utrzymania i konserwacji zabytku zgodnie z przepisami o ochronie zabytków może skorzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.,

jest niewłaściwe w obowiązującym stanie prawnym,

– stanowisko Wnioskodawcy, iż zwolnienie z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. rozciąga się na grunt, na którym ten budynek jest posadowiony

jest niewłaściwe w obowiązującym stanie prawnym

Uzasadnienie

W dniu 08.07.2026 r. do tutejszego Urzędu wpłynął wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji z zakresu prawa podatkowego złożony przez X. (dalej zwany Wnioskodawcą) w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku do nieruchomości budynku i gruntu wpisanego do rejestru zabytków na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą. Wnioskodawca nabył w dniu (…) 2026 r. prawo własności nieruchomości gruntowej o numerze ewidencyjnym (…) o powierzchni (…) zlokalizowanej w (…), na której posadowiony jest budynek (…).

Budynek ten na podstawie decyzji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków został wpisany do rejestru zabytków (…). Wnioskodawca uważa, iż spełnia obowiązki nałożone na niego jako właściciela zabytku, wynikające z ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, polegające na jego należytym utrzymaniu i konserwacji.

Wnioskodawca zaznacza, iż w najbliższej perspektywie czasowej budynek nie będzie w żaden sposób wykorzystywany przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie będą w nim świadczone żadne usługi, nie będzie prowadzona produkcja, handel, ani nie będą w nim zlokalizowane biura Spółki. Budynek nie został również oddany w posiadanie zależne (np. najem, dzierżawa) innemu podmiotowi, który mógłby w nim taką działalność prowadzić.

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał następujące pytania

1. Czy w opisanym stanie faktycznym w okresie, w którym budynek wpisany do rejestru zabytków nie będzie w jakikolwiek sposób wykorzystywany (zajęty) na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.?

2. Czy w świetle art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l., przedmiotowe zwolnienie z podatku od nieruchomości rozciąga się również na grunt, na którym ten budynek jest posadowiony?

Stanowisko Wnioskodawcy

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, Spółka jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Aby zatem podmiot posiadający zabytek mógł skorzystać z powyższego zwolnienia, muszą zostać spełnione łącznie dwie przesłanki pozytywne oraz nie może wystąpić przesłanka negatywna:

• przesłanka pozytywna 1: nieruchomość musi być wpisana do rejestru zabytków,

• przesłanka pozytywna 2: nieruchomość musi być utrzymywana i konserwowana zgodnie z przepisami o ochronie zabytków,

• przesłanka negatywna (wykluczająca): nieruchomość nie może być zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej.

Wnioskodawca wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie obie przesłanki pozytywne są i będą spełnione – budynek figuruje w rejestrze zabytków, a Spółka dba o jego stan zgodnie z wytycznymi konserwatorskimi.

Według Wnioskodawcy kluczowe dla sprawy pozostaje zinterpretowanie pojęcia „zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej”. Uważa, iż z przepisów prawa podatkowego oraz z jednolitej i utrwalonej linii orzeczniczej NSA wynika, że sam fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie oznacza, że jest ona „zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej”. Pojęcie „zajęcia” wymaga fizycznego i rzeczywistego prowadzenia w tym obiekcie czynności gospodarczych. Jeżeli zabytkowy budynek należący do spółki handlowej, który ze względu na stan techniczny lub brak bieżącego wykorzystania nie służy do prowadzenia działalności gospodarczej (nie są w nim świadczone usługi, składowane towary itp.), to podlega zwolnieniu od podatku do nieruchomości.

Zatem samo posiadanie nieruchomości przez spółkę handlową (przedsiębiorcę) nie oznacza automatycznie, że nieruchomość jest „zajęta” na działalność gospodarczą. Przez „zajęcie” należy rozumieć faktyczne, rzeczywiste wykonywanie na danej nieruchomości czynności składających się na prowadzenie działalności gospodarczej (np. produkcja, handel, składowanie towarów, obsługa klientów, biura). Jeżeli budynek jest wyłączony z jakichkolwiek czynności gospodarczych i fizycznie nie jest w nich wykorzystywany (w tym także jeżeli oczekuje np. na remont lub decyzje inwestycyjne), to nie można go uznać za „zajęty”.

Mając na uwadze, że budynek w najbliższym czasie nie będzie w żaden sposób faktycznie służył celom zarobkowym Wnioskodawcy, niespełniona zostanie przesłanka negatywna z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. W konsekwencji według Wnioskodawcy jest on uprawniony do objęcia budynku pełnym zwolnieniem od podatku od nieruchomości.

W zakresie gruntu

Wnioskodawca wskazał, iż do rejestru zabytków wpisana jest nieruchomość zabudowana budynkiem (teren w granicach murów obwodowych). Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że wpis do rejestru ma charakter całościowy i obejmuje zarówno budynek jak i grunt (działkę), na której zabytek się znajduje. Zatem według niego zwolnieniem podatkowym objęty winien być zarówno budynek, jak i cały wpisany do rejestru grunt.

Wezwanie o doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego

Prezydent Miasta Kielce, jako organ podatkowy, wykonując dyspozycję określoną art. 169 § 1 o.p. w związku z art. 14b § 3 i § 4 w związku z art. 14j § 1 o.p. wezwał Wnioskodawcę pismem z dnia 10.08.2026 r. znak: PNW-II.310.1.2026 do uzupełnienia złożonego wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w części „wyczerpującego opisu stanu faktycznego” poprzez wyjaśnienie, czy Wnioskodawca twierdząc, że wykonuje obowiązki w zakresie utrzymywania i konserwacji nieruchomości objętej złożonym wnioskiem posiada zaświadczenie od konserwatora zabytków potwierdzające należyte wykonywanie tych obowiązków, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.?

W odpowiedzi z dnia 18.08.2026 r. Wnioskodawca wskazał, iż jako właściciel nieruchomości nie ubiegał się dotychczas od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o wydanie formalnego zaświadczenia potwierdzającego należyte wykonanie obowiązków w zakresie opieki nad zabytkiem, ponieważ posiadanie takiego zaświadczenia według niego nie stanowi formalnej przesłanki warunkującej prawo do skorzystania ze zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.

Wnioskodawca wskazuje, iż pomimo, że nieruchomość została nabyta zaledwie kilka miesięcy temu, to faktycznie realizuje obowiązki wynikające z przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami poprzez podejmowanie niezbędnych działań zachowawczych i zabezpieczających. Obecnie Wnioskodawca znajduje się na etapie porządkowania nieruchomości oraz gruntownego sprzątania wszystkich pomieszczeń.

Wnioskodawca wskazał, iż ze względu na wieloletnie zaniedbania, w pierwszej kolejności prace polegały na usunięciu zagrożeń sanitarnych – w tym znacznej ilości odchodów zwierzęcych (w szczególności gołębi) z wnętrza oraz z zewnętrznych elementów budynku. Powyższe prace mają na celu zabezpieczenie substancji zabytku przed dalszą degradacją oraz przygotowanie go do przyszłych prac konserwatorskich. Ponadto usunięto różnego rodzaju odpady znajdujące się wewnątrz i na zewnątrz budynku, posprzątano wnętrze budynku oraz uprzątnięto teren na zewnątrz. Prowadzone czynności sprzątania i porządkowe w żaden sposób nie stanowiły wykonywania w budynku działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a budynek w dalszym ciągu pozostaje obiektem niewykorzystanym biznesowo.

Wnioskodawca dodał, iż w kontekście spełnienia pozytywnej przesłanki „utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków należy podkreślić, że art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nie uzależnia prawa do zwolnienia od legitymowania się dedykowanym zaświadczeniem organu konserwatorskiego. Dowodem na realizację tego obowiązku zdaniem Wnioskodawcy jest faktyczne podejmowanie przez niego czynności mających na celu dbanie o stan techniczny i sanitarny obiektu.

Interpretacja prawa

Po analizie zaprezentowanej argumentacji Wnioskodawcy, w świetle obowiązującego stanu prawnego na dzień wydania przedmiotowej interpretacji, organ podatkowy wskazuje, co następuje:

Na wstępie niniejszej interpretacji należy wskazać, iż organ podatkowy, wydając interpretację dokonuje jedynie oceny prawnej stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę, bez możliwości jego modyfikowania, czy też prowadzenia postępowania podatkowego w trybie przepisów działu IV o.p. Wobec tego interpretacja może dotyczyć wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, gdyż organ podatkowy nie prowadzi żadnego postępowania dowodowego, nie ocenia też wiarygodności danych przedstawionych we wniosku. Obowiązkiem wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) ustawodawca obciążył Wnioskodawcę, co oznacza, iż to Wnioskodawca wskazuje elementy stanu faktycznego, jakie należy uwzględnić przy wydaniu interpretacji.

Wnioskodawca zwrócił się wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie stosowania zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. w odniesieniu do nieruchomości (…) wpisanej indywidualnie do rejestru zabytków na podstawie decyzji (…) Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (…) tj. budynku oraz gruntu (teren w granicach murów obwodowych), na którym jest posadowiony.

Na wstępie należy wskazać, iż ustawą normującą zasady opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 707). Ustawa ta także przewiduje przypadki, w których określone przedmioty opodatkowania zostały przez ustawodawcę zwolnione od tego podatku. Zwolnienia mają charakter ustawowy i wynikają bezpośrednio z przepisów u.p.o.l., a ich zastosowanie jest uzależnione od spełnienia przesłanek określonych w poszczególnych przepisach.

Jednym z przepisów regulujących przedmiotowe zwolnienia od podatku od nieruchomości jest art. 7 u.p.o.l., który w ust. 1 zawiera katalog przypadków, w których określone grunty, budynki lub budowle korzystają ze zwolnienia od podatku od nieruchomości.

Wśród zwolnień przewidzianych w art. 7 ust. 1 u.p.o.l. ustawodawca uregulował szczególne zwolnienie dotyczące nieruchomości zabytkowych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy u.p.o.l., zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zwolnienie to ma charakter warunkowy. Z przepisu tego wynika, że ustawodawca uzależnił zastosowanie zwolnienia od łącznego spełnienia określonych przesłanek. Po pierwsze, przedmiot opodatkowania w postaci gruntu lub budynku musi zostać indywidualnie wpisany do rejestru zabytków. Po drugie, przedmiot ten musi być utrzymywany i konserwowany zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. Ponadto zwolnienie nie obejmuje części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Konstrukcja przepisu wskazuje zatem, że indywidualny wpis do rejestru zabytków nie powoduje automatycznego powstania prawa do zwolnienia. Jest to warunek konieczny, lecz niewystarczający. Ustawodawca wyraźnie powiązał preferencję podatkową z faktycznym wykonywaniem przez właściciela lub posiadacza obowiązków związanych z ochroną zabytku. Zwolnienie nie stanowi więc konsekwencji samego formalnego statusu obiektu jako zabytku, lecz jest uzależnione od rzeczywistego zachowania substancji zabytkowej i realizowania obowiązków wynikających z przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.

Prawidłowa wykładnia art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. wymaga zatem uwzględnienia regulacji ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r., poz. 1292 ze zm.- zwanej dalej u.o.z.o.z.). Zgodnie z art. 5 tej ustawy opieka nad zabytkiem sprawowana przez jego właściciela lub posiadacza polega w szczególności na zapewnieniu warunków prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku, zabezpieczeniu i utrzymaniu zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie, a także korzystaniu z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości.

Nakłada na niego obowiązek aktywnej dbałości o zachowanie substancji zabytkowej, odpowiedniego zabezpieczenia obiektu i podejmowania działań odpowiadających jego stanowi oraz wymaganiom ochrony konserwatorskiej. Tak rozumiany obowiązek znajduje bezpośrednie przełożenie na przesłankę zwolnienia podatkowego.

Jeżeli właściciel nie realizuje obowiązków wynikających z art. 5 u.o.z.o.z., nie zostaje spełniony warunek „utrzymania i konserwacji” określony w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. Dla zastosowania zwolnienia nie jest zatem wystarczające wykazanie, że właściciel podejmował jakiekolwiek czynności związane z nieruchomością. Konieczne jest ustalenie, że działania te odpowiadają obowiązkom wynikającym z przepisów o ochronie zabytków i zapewniają zachowanie wartości zabytkowych obiektu.

Powyższe ma bezpośrednie zastosowanie w przedstawionym stanie faktycznym. Z wniosku wynika, że budynek (…) został objęty indywidualnym wpisem do rejestru zabytków. Jednocześnie z treści decyzji konserwatorskiej wynika określony zakres przestrzenny wpisu, odnoszący się do gruntu w granicach murów obwodowych. Okoliczność ta wymaga rozróżnienia dwóch kwestii: zakresu wpisu do rejestru zabytków oraz zakresu zwolnienia podatkowego.

Art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. odnosi się bowiem odrębnie do gruntów i budynków wpisanych indywidualnie do rejestru zabytków. W konsekwencji nie można przyjąć, że sam fakt położenia zabytkowego budynku na określonej działce ewidencyjnej powoduje objęcie zwolnieniem całej tej działki. Zakres zwolnienia musi odpowiadać zakresowi indywidualnego wpisu do rejestru zabytków. Jeżeli więc decyzja konserwatorska obejmuje obiekt w granicach murów obwodowych, ewentualne zastosowanie zwolnienia wobec gruntu może być rozważane jedynie w takim zakresie, w jakim grunt ten został rzeczywiście objęty indywidualnym wpisem, odpowiadającym granicom ochrony określonym w decyzji. Nie ma natomiast podstaw do rozciągnięcia zwolnienia na całą działkę ewidencyjną wyłącznie z tego powodu, że na jej terenie znajduje się budynek wpisany do rejestru zabytków.

Taki sposób rozumienia przepisu jest konsekwencją indywidualnego charakteru wpisu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. Zwolnienie podatkowe jako wyjątek od zasady powszechności opodatkowania nie może być interpretowane rozszerzająco. O zakresie preferencji decyduje zatem rzeczywista treść aktu stanowiącego podstawę wpisu do rejestru zabytków. Jeżeli z tego aktu wynika, że ochroną objęty został budynek wraz z określonym obszarem wyznaczonym granicami murów obwodowych, nie można przyjąć, że ochroną, a w konsekwencji również zwolnieniem podatkowym, objęta została cała działka ewidencyjna.

W odniesieniu do analizowanej nieruchomości oznacza to, że gdyby pozostałe przesłanki zwolnienia zostały spełnione, jego zakres należałoby ustalać odrębnie dla budynku oraz dla gruntu i każdorazowo w granicach wynikających z indywidualnego wpisu do rejestru zabytków. W przypadku gruntu nie byłoby podstaw do zastosowania zwolnienia w odniesieniu do tej części działki, która nie została objęta indywidualnym wpisem. W każdym przypadku przedmiotem oceny pozostawałby jednak również warunek dotyczący utrzymania i konserwacji.

W tym zakresie przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny nie daje podstaw do przyjęcia, że przesłanka ta została spełniona. Z opisu nieruchomości wynika bowiem, że obiekt przez dłuższy okres znajdował się w stanie wymagającym podjęcia czynności zabezpieczających i porządkowych. Wnioskodawca wskazał przede wszystkim na wykonanie prac polegających na uprzątnięciu nieruchomości, usunięciu odpadów, zanieczyszczeń i innych elementów mogących stanowić zagrożenie oraz uporządkowaniu obiektu i terenu. Czynności te należy ocenić jako działania o charakterze porządkowym i zabezpieczającym, które mogą być elementem procesu przywracania właściwego stanu nieruchomości, jednak nie pozwalają na uznanie, że zabytek jest utrzymywany i konserwowany zgodnie z wymaganiami u.o.z.o.z.

Istotne znaczenie ma przy tym również przebieg postępowania w sprawie niniejszej interpretacji. Organ podatkowy, dążąc do wyjaśnienia, czy przesłanka określona w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. została spełniona, wezwał Wnioskodawcę do przedstawienia dokumentu właściwego organu ochrony zabytków, w szczególności opinii lub zaświadczenia potwierdzającego, że przedmiotowy zabytek jest utrzymywany i konserwowany zgodnie z przepisami u.o.z.o.z.

Należy zaznaczyć, iż organem właściwym do określenia , czy dany zabytek jest utrzymywany i konserwowany zgodnie z przepisami u.o.z.o.z. jest organ konserwatorski, a wydane przez niego stosowne zaświadczenie ma moc dokumentu urzędowego. Znaczenie takiego zaświadczenia należy rozpatrywać w świetle art. 194 § 1 o.p., zgodnie z którym dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dlatego też zaświadczenie właściwego organu konserwatorskiego stanowi szczególnie istotny dokument urzędowy potwierdzający spełnienie tej przesłanki.

Wnioskodawca takiego dokumentu nie przedłożył. W konsekwencji w materiale przedstawionym organowi brak jest potwierdzenia ze strony właściwego organu ochrony zabytków, że sposób sprawowania opieki nad nieruchomością odpowiada wymaganiom określonym w art. 5 u.o.z.o.z.

Przedstawiony przez Wnioskodawcę opis faktycznego sposobu postępowania z nieruchomością nie wskazuje na wykonywanie prac konserwatorskich i innych działań wymaganych dla zachowania substancji zabytkowej, a jednocześnie na wezwanie organu nie przedstawiono dokumentu właściwego organu ochrony zabytków, który potwierdzałby spełnienie omawianej przesłanki.

W tak ustalonym stanie faktycznym nie można przyjąć, że została wykazana przesłanka warunkująca zastosowanie zwolnienia.

W konsekwencji należy uznać, że w odniesieniu do budynku (…) nie został spełniony warunek utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami u.o.z.o.z., o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l.. Brak spełnienia tej przesłanki wyłącza możliwość zastosowania zwolnienia, mimo że sam budynek został indywidualnie wpisany do rejestru zabytków. Skoro zaś przesłanka ta nie została spełniona w odniesieniu do budynku, nie ma również podstaw do zastosowania zwolnienia wobec tej części gruntu, która ewentualnie, w świetle treści decyzji konserwatorskiej, mogłaby zostać uznana za indywidualnie objętą wpisem w granicach murów obwodowych. Powyższe prowadzi do konieczności ustalenia właściwych zasad opodatkowania nieruchomości. Sam fakt nieskorzystania ze zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nie oznacza bowiem, że nieruchomość pozostaje poza zakresem opodatkowania według zasad właściwych dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą.

Bez znaczenia dla powyższej oceny pozostaje przy tym okoliczność, że nieruchomość – jak wskazuje Wnioskodawca – nie jest obecnie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej.

Jednocześnie, stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., w aktualnym stanie prawnym przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumie się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ustawowych wyłączeń określonych w art. 1a ust. 2a u.p.o.l.

Aktualne brzmienie przepisu nie uzależnia zatem kwalifikacji nieruchomości jako związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej od faktycznego prowadzenia w danym momencie działalności gospodarczej w konkretnym budynku lub na konkretnym gruncie, lecz wiąże tę kwalifikację co do zasady z posiadaniem nieruchomości przez przedsiębiorcę, z uwzględnieniem wskazanych w ustawie wyjątków. Należy przy tym mieć na względzie, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącą działalność gospodarczą, a przedmiotowa nieruchomość została przez niego nabyta do majątku Spółki.

Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika przy tym, aby zachodziła którakolwiek z ustawowych okoliczności wyłączających nieruchomość z kategorii gruntów lub budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, o których mowa w art. 1a ust. 2a u.p.o.l. W szczególności nie wskazano, aby w stosunku do budynku została wydana ostateczna decyzja organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2026, poz. 524 ze zm.) skutkująca jego trwałym wyłączeniem z użytkowania.

W konsekwencji samo czasowe niewykorzystywanie nieruchomości przez Spółkę, prowadzenie na niej prac porządkowych, przygotowywanie nieruchomości do przyszłych prac konserwatorskich czy też brak aktualnego prowadzenia w budynku produkcji, handlu, usług lub działalności biurowej nie prowadzi do zmiany jej kwalifikacji podatkowej, jeżeli pozostaje ona w posiadaniu przedsiębiorcy i nie zachodzi ustawowa przesłanka wyłączająca ją z kategorii nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Aktualne brzmienie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. należy bowiem odczytywać łącznie z art. 1a ust. 2 tej ustawy. W tym zakresie należy również odróżnić przesłankę „zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej”, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l., od pojęcia „związania z prowadzeniem działalności gospodarczej”, zdefiniowanego w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Są to pojęcia normatywnie odmienne. W przypadku zwolnienia zabytkowego ustawodawca wyłączył ze zwolnienia części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, natomiast po utracie prawa do zwolnienia i przy ustalaniu właściwej kategorii opodatkowania nieruchomości należącej do przedsiębiorcy zastosowanie znajduje definicja nieruchomości związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej zawarta w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Jeżeli bowiem nieruchomość pozostaje w posiadaniu przedsiębiorcy i nie zachodzi ustawowe wyłączenie, powinna zostać zakwalifikowana jako nieruchomość związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, a podatek powinien zostać ustalony według stawek właściwych dla tej kategorii przedmiotów opodatkowania. Aktualna konstrukcja art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wprost wskazuje na takie rozwiązanie.

Reasumując, organ podatkowy wskazuje, że stanowiska Wnioskodawcy przedstawione w złożonym wniosku są niewłaściwe w obowiązującym stanie prawnym. Prawo do zwolnienia określonego w art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nie wynika z samego faktu wpisania budynku do rejestru zabytków ani z samego niewykorzystywania nieruchomości do działalności gospodarczej. W przedstawionym stanie faktycznym nie wykazano spełnienia warunku utrzymania i konserwacji zabytku. Wnioskodawca nie posiada potwierdzenia właściwego organu konserwatorskiego wskazującego na realizację tego obowiązku, natomiast opisane działania ograniczają się do czynności porządkowych i przygotowawczych do przyszłych prac konserwatorskich. Zakres tych prac w ocenie tut. organu podatkowego nie odpowiada warunkom wymienionym w art. 5 u.o.z.o.z., co ostatecznie winno być potwierdzone przez właściwy organ ochrony zabytków.

Przedmiotowa nieruchomość winna być opodatkowana według stawek właściwych dla przedmiotów opodatkowania związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Pouczenie

Zgodnie z art. 14na o.p. przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Urząd Miasta Kielce, Prezydent Miasta Kielce, Rynek 1, 25-303 Kielce.

Interpretation content