Zapłata podatku od nieruchomości od budowli (wieży kratowej oraz kontenera technicznego) wzniesionej na gruncie dzierżawionym, stanowiącym własność Skarbu Państwa.

FB.3123.53.2.2026 - Zapłata podatku od nieruchomości od budowli (wieży kratowej oraz kontenera technicznego) wzniesionej na gruncie dzierżawionym, stanowiącym własność Skarbu Państwa.

---

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

w zakresie podatku od nieruchomości

Na podstawie art. 14j § 1 w związku z art. 14b § 1 i 2 oraz art. 14c § 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622), a także art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 707), po rozpatrzeniu wniosku A. S.A. z 14 lipca 2026 r., który wpłynął do Urzędu Gminy Sękowa 21 lipca 2026 r., Wójt Gminy Sękowa stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest:

1)  prawidłowe - w zakresie, w jakim po zawarciu umowy dzierżawy i faktycznym objęciu nieruchomości w posiadanie A. S.A. będzie podatnikiem podatku od nieruchomości od gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, przy czym grunt sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków jako las (Ls) będzie podlegał podatkowi od nieruchomości dopiero w zakresie, w jakim zostanie faktycznie zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej;

2)  prawidłowe - w zakresie, w jakim A. S.A., jako właściciel wzniesionych obiektów, będzie podatnikiem podatku od nieruchomości od (…)-metrowej wolno stojącej wieży kratowej oraz od kontenera technicznego, o ile dany obiekt spełni ustawową definicję budowli albo budynku; kwalifikacja kontenera zależy od jego cech technicznych i sposobu związania z gruntem.

UZASADNIENIE

I. Przebieg postępowania

Wnioskiem z 14 lipca 2026 r., doręczonym 21 lipca 2026 r., A. S.A. zwróciła się o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości w związku z planowaną dzierżawą gruntu Skarbu Państwa pozostającego w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe - Nadleśnictwa B. oraz budową na tym gruncie wieży kratowej z kontenerem technicznym. Wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego. Od wniosku uiszczono 15 lipca 2026 r. opłatę w wysokości 40 zł.

II. Opis zdarzenia przyszłego przedstawiony przez Wnioskodawcę

Wnioskodawca A. S.A. planuje zawrzeć umowę dzierżawy z Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe Nadleśnictwo B. Przedmiotem planowanej umowy będzie grunt stanowiący własność Skarbu Państwa pozostający w zarządzie Nadleśnictwa B.

Zgodnie z projektem umowy przedmiotem dzierżawy będzie część działki ewidencyjnej nr 1 położonej w obrębie X., gmina Y., o powierzchni (…) ha. Zgodnie z ewidencją gruntów użytek oznaczony jest symbolem „Ls”. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (…).

Planowana dzierżawa ma zostać ustanowiona w celu budowy i eksploatacji wieży kratowej o wysokości (…) m wraz z kontenerem technicznym w ramach Systemu (…).

Dla gruntu objętego planowaną dzierżawą wydano decyzje administracyjne związane z wyłączeniem gruntu z produkcji leśnej, wskazane w projekcie umowy dzierżawy.

Na dzierżawionym terenie mają zostać posadowione:

•     wieża kratowa o wysokości (…) m,

•     kontener techniczny,

•     urządzenia i infrastruktura techniczna niezbędna do funkcjonowania systemu (…).

Właścicielem wskazanych obiektów będzie A. S.A. Obiekty te będą wykorzystywane do obsługi oraz zarządzania siecią elektroenergetyczną.

Projekt umowy dzierżawy w §7 pkt. 10 zawiera postanowienie o następującej treści:

„Dzierżawca zobowiązany jest do ponoszenia wszelkich należności publicznoprawnych związanych z dzierżawionym gruntem, w tym do opłacania podatku od nieruchomości”.

W związku z powyższym powstała wątpliwość dotycząca statusu A. S.A. jako podatnika podatku od nieruchomości.

III. Pytanie Wnioskodawcy

Czy po zawarciu umowy dzierżawy A. S.A. będzie podatnikiem podatku od nieruchomości od wydzierżawionego gruntu oraz od obiektów wzniesionych na tym gruncie?

IV. Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, po zawarciu umowy dzierżawy będzie on podatnikiem podatku od nieruchomości od gruntu jako jego posiadacz zależny oraz od wzniesionych obiektów jako ich właściciel. Postanowienie umowy przewidujące obciążenie dzierżawcy daninami publicznymi odpowiada - według Wnioskodawcy - ustawowej konstrukcji obowiązku podatkowego. Wnioskodawca odwołał się również do orzecznictwa sądów administracyjnych, w tym do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 1101/07.

V. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy

1. Podstawa prawna

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Stosownie jednak do art. 2 ust. 2 tej ustawy opodatkowaniu nie podlegają - co do zasady - użytki rolne ani lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy podatnikami podatku od nieruchomości są między innymi właściciele nieruchomości lub obiektów budowlanych. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a podatnikiem jest także posiadacz nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem, Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa lub z innego tytułu prawnego. Art. 3 ust. 2 stanowi natomiast, że obowiązek podatkowy dotyczący przedmiotów opodatkowania wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa albo znajdujących się w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe ciąży odpowiednio na jednostkach organizacyjnych Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych, faktycznie władających nieruchomościami lub obiektami budowlanymi.

W myśl art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2026 r. poz. 663) Lasy Państwowe, jako państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. Nadleśnictwo jest jednostką organizacyjną Lasów Państwowych. Umowa zawarta przez nadleśnictwo w granicach zarządu mieniem Skarbu Państwa jest zatem, dla potrzeb art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, umową zawartą w imieniu właściciela.

2. Status podatnika w odniesieniu do gruntu

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że po zawarciu umowy i protokolarnym przekazaniu gruntu to A. S.A. będzie wykonywała bezpośrednie, wyłączne i samodzielne władztwo nad wydzieloną częścią działki. Posiadanie będzie wynikało z umowy dzierżawy zawartej przez Nadleśnictwo B. działające w zakresie zarządu mieniem Skarbu Państwa. Spełnione będą zatem przesłanki art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Art. 3 ust. 2 tej ustawy nie prowadzi w opisanej sytuacji do przypisania obowiązku podatkowego Nadleśnictwu B. Przepis ten posługuje się warunkiem faktycznego władania. Jeżeli grunt zostaje wydany dzierżawcy do wyłącznego używania, jednostka Lasów Państwowych nie jest podmiotem wykonującym bieżące, bezpośrednie władztwo nad wydzierżawioną częścią nieruchomości w sposób opisany we wniosku. Taki kierunek wykładni potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2024 r., sygn. akt III FSK 551/22, w którym przyjęto, że umowa dzierżawy zawarta przez nadleśnictwo może stanowić tytuł posiadania prowadzący do opodatkowania dzierżawcy na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a.

Postanowienie § 7 pkt 10 umowy, zgodnie z którym dzierżawca ponosi podatek od nieruchomości, nie tworzy obowiązku podatkowego i nie może go przenieść między stronami. Obowiązek ten wynika wyłącznie z ustawy. W realiach przedstawionego zdarzenia postanowienie umowne ma charakter deklaratoryjny, ponieważ wskazuje ten sam podmiot, który będzie podatnikiem na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a.

Samo objęcie gruntu oznaczonego jako „Ls” przez przedsiębiorcę nie wystarcza jednak do opodatkowania go podatkiem od nieruchomości. Decydujące jest faktyczne zajęcie gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy. Zajęcie wystąpi, gdy sposób korzystania z gruntu będzie rzeczywiście podporządkowany budowie lub eksploatacji infrastruktury (…) w szczególności z chwilą rozpoczęcia na przekazanym terenie robót albo jego wykorzystywania dla tej inwestycji. Do tego czasu, jeżeli grunt zachowuje klasyfikację leśną i nie jest faktycznie zajęty na działalność gospodarczą, nie podlega podatkowi od nieruchomości na tej podstawie. Samo umowne określenie początku robót ani decyzja o wyłączeniu z produkcji leśnej nie zastępują ustalenia faktycznego sposobu używania gruntu.

3. Wieża kratowa i kontener techniczny

Dla opodatkowania obiektów konieczne jest odrębne ustalenie, czy każdy z nich odpowiada ustawowej definicji budynku albo budowli. Na gruncie art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy budynkiem jest obiekt wzniesiony w wyniku robót budowlanych, trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni przegrodami budowlanymi oraz posiadający fundamenty i dach. Budowlą jest natomiast - zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 i załącznikiem nr 4 do ustawy - obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w tym załączniku, a także określone instalacje i urządzenia zapewniające możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

Wolno stojąca, (…)-metrowa wieża kratowa, wzniesiona w wyniku robót budowlanych i wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, odpowiada rodzajowi obiektu wskazanemu w załączniku nr 4 do ustawy, w szczególności w poz. 25 (wolno stojąca wieża lub maszt) albo - zależnie od funkcjonalnego włączenia do sieci telekomunikacyjnej - w poz. 12. Przy założeniu zgodności rzeczywistych cech obiektu z opisem stanowić będzie budowlę związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej. Podstawę opodatkowania budowli ustala się według art. 4 ust. 1 pkt 3-7 ustawy, a stawka nie może przekroczyć 2% jej wartości, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3.

W przypadku kontenera technicznego opis wniosku nie zawiera pełnych danych pozwalających na jednoznaczną kwalifikację. Jeżeli kontener będzie posiadał cechy budynku, powinien zostać opodatkowany jako budynek. Jeżeli nie będzie budynkiem, lecz będzie obiektem kontenerowym trawle związanym z gruntem, może stanowić budowlę wymienioną w poz, 10 załącznika nr 4 do ustawy. Jeżeli nie spełni żadnej z tych definicji, nie będzie samodzielnym przedmiotem podatku od nieruchomości. O kwalifikacji nie rozstrzyga nazwa użyta w dokumentacji, lecz konstrukcja, trwałe związanie z gruntem, sposób wykonania i funkcja rzeczywistego obiektu.

Interpretacja przyjmuje - zgodnie z opisem Wnioskodawcy - że A. S.A. będzie właścicielem wzniesionych obiektów. W takim zakresie obowiązek podatkowy będzie ciążył na Spółce na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Organ nie rozstrzyga w niniejszej interpretacji cywilnoprawnej własności przyszłych obiektów. Jeżeli rzeczywisty stan własności będzie odmienny od opisanego, wniosek nie zapewni ochrony w tym zakresie.

4. Moment powstania obowiązku i obowiązki deklaracyjne

Obowiązek podatkowy w odniesieniu do gruntu powstaje, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające ten obowiązek - w opisanym przypadku po objęciu gruntu w posiadanie oraz jego faktycznym zajęciu na działalność gospodarczą. Jeżeli obie okoliczności nastąpią w różnych terminach, znaczenie ma termin późniejszy, ponieważ dopiero wówczas zostaną łącznie spełnione przesłanki podmiotowa i przedmiotowa.

W odniesieniu do nowo wybudowanej wieży i kontenera zastosowanie ma art. 6 ust. 2 ustawy: obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo rozpoczęto użytkowanie obiektu lub jego części przed ostatecznym wykończeniem. Jako osoba prawna Wnioskodawca jest obowiązany składać deklaracje na podatek od nieruchomości i ich korekty oraz wpłacać podatek według zasad określonych w art. 6 ust. 9 ustawy.

VI. Konkluzja

A. S.A. będzie podatnikiem podatku od nieruchomości od wydzierżawionej części gruntu Skarbu Państwa jako posiadacz zależny na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, od chwili spełnienia również przedmiotowej przesłanki faktycznego zajęcia gruntu leśnego na działalność gospodarczą. Spółka będzie również podatnikiem od będących jej własnością obiektów, o ile obiekty te stanowią budynek albo budowlę w rozumieniu ustawy. Wieża kratowa opisana we wniosku co do zasady stanowi budowlę; o kwalifikacji kontenera przesądzą jego rzeczywiste cechy techniczne.

Zakres i funkcja ochronna interpretacji

Interpretacja dotyczy wyłącznie zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania. Organ nie prowadzi w postępowaniu interpretacyjnym postępowania dowodowego ani oględzin obiektów. W szczególności nie ustala parametrów technicznych kontenera, wartości budowli, powierzchni użytkowej ani właściwej stawki podatku uchwalonej przez Radę Gminy Sękowa. Dokumenty dołączone do wniosku stanowią kontekst opisu, lecz nie zastępują wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego przez Wnioskodawcę.

Interpretacja może pełnić funkcję ochronną na zasadach określonych w art. 14k–14n Ordynacji podatkowej, jeżeli rzeczywiste zdarzenie będzie zgodne (tożsame) z opisem przedstawionym we wniosku, a Wnioskodawca zastosuje się do interpretacji. Zmiana któregokolwiek elementu zdarzenia, w szczególności faktycznego sposobu korzystania z gruntu, cech technicznych obiektów albo stosunków własnościowych, może spowodować utratę aktualności oceny.

Stosownie do art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów o funkcji ochronnej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a Ordynacji podatkowej, w związku z wystąpieniem nadużycia prawa w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług albo z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się również, jeżeli korzyść podatkowa stwierdzona w jednej z tych decyzji jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

POUCZENIE O PRAWIE DO ZASKARŻENIA

Na niniejszą interpretację przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skargę wnosi się za pośrednictwem Wójta Gminy Sękowa w terminie 30 dni od dnia doręczenia interpretacji, zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143).

Zgodnie z art. 57a tej ustawy skarga na interpretację indywidualną może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczenia się błędu wykładni albo niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną.