Sprzedaż nieruchomości zwróconej na podstawie art. 136 ustawy o…

. - Sprzedaż nieruchomości zwróconej na podstawie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 17 września 2026 r. (data wpływu 17 września 2026 r.) Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego i jego uzupełnienie

Jest Pan osobą fizyczną podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Pana babcia była właścicielką nieruchomości gruntowej, która została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa. Wywłaszczenie nastąpiło decyzją Naczelnika Miasta (…) z dnia 3 stycznia 1984 r., a ówczesnemu właścicielowi wypłacono odszkodowanie. Dnia 11 maja 2020 r. spadkobiercy, w tym Pana ojciec, wystąpili do Starosty (…) z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wskazując, że nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej. W toku postępowania administracyjnego 9 czerwca 2021 r. zmarł Pana ojciec. Po jego śmierci Pan jako spadkobierca ojca, wstąpił do postępowania administracyjnego dotyczącego zwrotu nieruchomości. Decyzja o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości stała się ostateczna i prawomocna dnia 10 czerwca 2025 r. Warunkiem zwrotu nieruchomości był zwrot zwaloryzowanego odszkodowania wypłaconego w związku z wywłaszczeniem. Dokonał Pan zwrotu przypadającej na Pana części zwaloryzowanego odszkodowania. W rezultacie stał się Pan współwłaścicielem zwróconej nieruchomości w udziale odpowiadającym Pana prawom spadkowym. W przyszłości rozważa Pan sprzedaż udziału w zwróconej nieruchomości przed upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja o zwrocie nieruchomości stała się ostateczna. Pozostaje Pan współwłaścicielem wraz z małżonką lokalu mieszkalnego służącego zaspokajaniu Państwa własnych potrzeb mieszkaniowych. Zakup lokalu został sfinansowany kredytem mieszkaniowym zaciągniętym w banku. W przypadku sprzedaży udziału w zwróconej nieruchomości zamierza Pan przeznaczyć środki uzyskane ze sprzedaży na spłatę tego kredytu mieszkaniowego.

Pana babcia zmarła dnia 18 marca 1985 r. i to ona była jedyną właścicielką wywłaszczonej nieruchomości. Pana ojciec nabył po niej spadek na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia w dniu 6 maja 2020 r. Następnie Pana ojciec wraz z pozostałymi spadkobiercami wystąpił z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej nieruchomości jako spadkobierca po babci, jednak w trakcie postępowania zmarł w dniu 9 czerwca 2021 r. Spadek po zmarłym 9 czerwca 2021 r. ojcu nabył m.in. Pan na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia w dniu 10 sierpnia 2021 r. Nieruchomość, która ma być przedmiotem potencjalnej sprzedaży została zwrócona decyzją, która stała się ostateczna i prawomocna dnia 10 czerwca 2025 r. zgodnie z udziałem spadkowym na Pana rzecz, ponieważ przystąpił Pan do postępowania po śmierci ojca jako spadkobierca.

Pytania

1. Czy sprzedaż przez Pana udziału w nieruchomości zwróconej na podstawie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami przed upływem 5 lat od końca roku, w którym decyzja o zwrocie nieruchomości stała się ostateczna, będzie stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?;

2. W przypadku uznania, że sprzedaż udziału w nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy dochód uzyskany ze sprzedaży będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeżeli przychód ze sprzedaży zostanie przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego Pana współwłasność i Pana małżonki, służącego zaspokajaniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych?;

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem sprzedaż udziału w zwróconej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nawet jeśli nastąpi przed upływem 5 lat od daty wydania decyzji o zwrocie nieruchomości. Zwrot nieruchomości wywłaszczonej na podstawie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie stanowi bowiem nowego nabycia nieruchomości. Instytucja zwrotu ma charakter restytucyjny i prowadzi do przywrócenia stosunków własnościowych istniejących przed wywłaszczeniem. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie wskazywano, że decyzja o zwrocie nieruchomości nie kreuje nowego prawa własności, lecz przywraca prawo istniejące przed wywłaszczeniem. W konsekwencji zwrot nieruchomości nie powinien być traktowany jako „nabycie” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Ponadto nabył Pan prawa do dochodzenia zwrotu nieruchomości jako spadkobierca swojego ojca, który był spadkobiercą poprzedniego właściciela wywłaszczonej nieruchomości. W Pana ocenie pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nie powinien być liczony od daty decyzji zwrotowej z 2025 r. W konsekwencji planowana sprzedaż udziału w nieruchomości nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu.

W przypadku, gdyby Dyrektor KIS uznał Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe i stwierdził, że sprzedaż udziału w nieruchomości podlega opodatkowaniu, Pana zdaniem będzie miał Pan prawo do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Przychód uzyskany ze sprzedaży zostanie przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed sprzedażą na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego Pana współwłasność i jego małżonki. Lokal ten służy zaspokajaniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych. Spłata kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na nabycie własnego lokalu mieszkalnego stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o PIT. W konsekwencji, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych, dochód ze sprzedaży powinien korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Wobec tego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 , a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d , powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 , dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 , jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Art. 22 ust. 6d ww. ustawy stanowi, że:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c .

Jak wynika z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 , wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131 , lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 1984 roku nastąpiło wywłaszczenie nieruchomości, a ówczesnemu właścicielowi wypłacono odszkodowanie. Dnia 11 maja 2020 r. spadkobiercy, w tym Pana ojciec, wystąpili do starosty z wnioskiem o zwrot wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wskazując, że nieruchomość stała się zbędna na cel określony w decyzji wywłaszczeniowej. W toku postępowania administracyjnego 9 czerwca 2021 r. zmarł Pana ojciec. Po jego śmierci Pan jako spadkobierca ojca, wstąpił do postępowania administracyjnego dotyczącego zwrotu nieruchomości. Decyzja o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości stała się ostateczna i prawomocna dnia 10 czerwca 2025 r. . Warunkiem zwrotu nieruchomości był zwrot zwaloryzowanego odszkodowania wypłaconego w związku z wywłaszczeniem. Dokonał Pan zwrotu przypadającej na Pana części zwaloryzowanego odszkodowania. W rezultacie stał się Pan współwłaścicielem zwróconej nieruchomości w udziale odpowiadającym Pana prawom spadkowym. W przyszłości rozważa Pan sprzedaż udziału w zwróconej nieruchomości przed upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja o zwrocie nieruchomości stała się ostateczna.

Wątpliwość Pana w niniejszej sprawie budzi m.in. kwestia czy w związku z ww. sprzedażą po Pana stronie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Należy zauważyć, że wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej, poprzez pozbawienie dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości, które to prawo przechodzi na rzecz Skarbu Państwa lub gminy.

Jednocześnie ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399 ze zm.) zawiera swoistą gwarancję, że wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości w przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu, na jaki dokonano wywłaszczenia.

Art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że:

Poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części, jeżeli, stosownie do przepisu art. 137, nieruchomość lub jej część stała się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Z wnioskiem o zwrot występuje się do starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, który zawiadamia o tym właściwy organ gospodarujący zasobem nieruchomości. Warunkiem zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej nieruchomości albo części wywłaszczonej nieruchomości lub udziału w tej części jest zwrot przez poprzedniego właściciela lub jego spadkobiercę odszkodowania lub nieruchomości zamiennej stosownie do art. 140.

W myśl art. 137 tejże ustawy:

1. Nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli:

1) pomimo upływu 7 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu albo

2) pomimo upływu 10 lat od dnia, w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.

2. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, cel wywłaszczenia został zrealizowany tylko na części wywłaszczonej nieruchomości, zwrotowi podlega pozostała część.

Stosownie do art. 140 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

W razie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzedni właściciel lub jego spadkobierca zwraca Skarbowi Państwa lub właściwej jednostce samorządu terytorialnego, w zależności od tego, kto jest właścicielem nieruchomości w dniu zwrotu, ustalone w decyzji odszkodowanie, a także nieruchomość zamienną, jeżeli była przyznana w ramach odszkodowania.

Decyzja o zwrocie nieruchomości powoduje przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela, jednakże nie kreuje tego prawa; przywraca tylko wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z tym w momencie zwrotu nieruchomości nie następuje nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji ma miejsce restytucja stosunków sprzed wywłaszczenia, tj. zwrot prawa własności do nieruchomości na rzecz poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców. Zwrot uprzednio wywłaszczonej nieruchomości, do którego dochodzi na podstawie decyzji administracyjnej jest więc zdarzeniem prawnym zmieniającym podmiotową stronę stosunku prawnorzeczowego odnośnie zwracanej nieruchomości, przywraca wcześniej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z powyższym, jeżeli wywłaszczona nieruchomość jest zwracana następcy prawnemu osoby, której nieruchomość tę wywłaszczono, to prawo do zwrotu tej nieruchomości ma swe źródło w stosunku prawnym, z którego wynika to następstwo prawne.

W sytuacji, gdy tytułem prawnym do nabycia uprawnienia do wywłaszczonej nieruchomości jest spadkobranie, wówczas za dzień jej nabycia uznać należy datę śmierci uprawnionego, tj. wywłaszczonego właściciela.

Zgodnie bowiem z art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795 ):

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast, na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Na podstawie zatem art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny, spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Data wydania decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości pozostaje więc bez wpływu dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nabytej w ten sposób nieruchomości (jak też udziału w niej).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że dokonany na Pana rzecz zwrot wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie stanowi nabycia w rozumieniu przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu jednakże należy wskazać, że w związku z opublikowaniem ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) – w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wprowadzono art. 10 ust. 5, zgodnie z którym:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Stosownie do art. 16 ww. ustawy zmieniającej, przepisy art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2019 r. Wobec powyższego od 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. - od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonali/dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r. bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazuję, że skoro nabycie przez Pana udziałów nieruchomości jest nabyciem w drodze spadku i ich zbycie dopiero nastąpi (bowiem jak wskazał Pan – planuje Pan sprzedaż udziału w zwróconej nieruchomości przed upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym decyzja o zwrocie nieruchomości stała się ostateczna), w związku z tym do określenia skutków podatkowych z tytułu sprzedaży Pana udziałów w nieruchomości zastosowanie znajdzie ww. art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze powołany wyżej art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w niniejszej sprawie, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy należy liczyć od dat nabycia udziałów w nieruchomości przez Pana spadkodawcę, po którym odziedziczył Pan udziały w ww. nieruchomości (tj. datę nabycia przez Pana ojca, który zmarł w 2021 roku). Pana ojciec nabył udział w ww. nieruchomości w spadku po Pana babci, która zmarła w 1985 r. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy wymagany pięcioletni okres, o którym mowa w ww. przepisach w Pana przypadku niewątpliwie upłynął.

Wobec powyższego, planowane odpłatne zbycie odzyskanej po wywłaszczeniu nieruchomości, z uwagi na upływ ww. okresu nie będzie stanowił dla Pana źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy. W konsekwencji, w związku z tą transakcją na Panu nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, a tym samym nie będzie Pan również zobowiązany do złożenia zeznania PIT-39 z tego tytułu.

Z uwagi na uznanie za prawidłowe Pana stanowiska w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, organ odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 2. Stanowisko dotyczące pytania nr 2 było sformułowane warunkowo i oczekiwał Pan na nie odpowiedzi wyłącznie, gdyby w zakresie pytania nr 1 organ uznał, że sprzedaż udziału w zwróconej nieruchomości będzie stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść interpretacji